Ang Diyos ay Tagapagturo Natin-UCCP AKO

Teksto:

Deuteronomio 4:1-2, 6-9

Deu 4:1 At ngayon, Oh Israel, dinggin mo ang mga palatuntunan at ang mga kahatulan, na aking mabuhay, at pumasok, at inyong ariin ang lupain na ibinibigay sa inyo ng Panginoon, ng Dios ng inyong mga magulang.
Deu 4:2 Huwag ninyong daragdagan ni babawasan ang salita ng aking iniuutos sa inyo, upang inyong maingatan ang mga utos ng Panginoon ninyong Dios na aking iniuutos sa inyo.
Deu 4:6 Ingatan nga ninyo at inyong isagawa; sapagka’t ito ang inyong karunungan at ang inyong kaalaman sa paningin ng mga tao, na makakarinig ng mga palatuntunang ito, at magsasabi, Tunay na ang dakilang bansang ito ay isang pantas at maalam na bayan.
Deu 4:7 Sapagka’t anong dakilang bansa nga ang may dios na napakalapit sa kanila, na gaya ng Panginoon nating Dios kailan man tayo’y tumawag sa kaniya?
Deu 4:8 At anong dakilang bansa nga, ang may mga palatuntunan at mga kahatulang napaka-tuwid na gaya ng buong kautusang ito, na aking inilalagda s harap ninyo sa araw ng ito?
Deu 4:9 Magingat ka lamang sa iyong sarili, at ingatan mo ang iyong kaluluwa ng buong sikap, baka iyong malimutan ang mga bagay na nakita ng iyong mga mata, at baka mangahiwalay sa iyong puso ang lahat ng araw ng iyon buhay; kundi iyong ipakilala sa iyong mga anak at sa mga anak ng iyong mga anak;


Awit ni Solomon 2:8-13

Son 2:8 Ang tinig ng aking sinta! Narito, siya’y dumarating, na lumulukso sa mga bundok, lumulundag sa mga burol.
Son 2:9 Ang aking sinta ay gaya ng usa o ng batang usa: narito, siya’y tumatayo sa likod ng ating bakod, siya’y sumusungaw sa mga dungawan, siya’y napakikita sa mga silahia.
Son 2:10 Ang aking sinta ay nagsalita, at nagabi sa akin, Bumangon ka, sinta ko, maganda ko, at tayo na.
Son 2:11 Sapagka’t narito, ang tagginaw ay nakaraan; ang ulan ay lumagpas at wala na;
Son 2:12 Ang mga bulaklak ay namumukadkad sa lupa; ang panahon ng pagaawitan ng mga ibon ay dumarating, at ang tinig ng batobato ay naririnig sa ating lupain;
Son 2:13 Nahihinog ang sariwang mga bunga ng puno ng higos, at ang mga puno ng ubas ay namumulaklak, kanilang pinahahalimuyak ang kanilang bango. Bumangon ka, sinta ko, maganda ko, at tayo na.


Santiago 1:17-27

Jam 1:17 Ang bawa’t mabuting kaloob at ang bawa’t sakdal na kaloob ay pawang buhat sa itaas, na bumababa mula sa Ama ng mga ilaw, na walang pagbabago, ni kahit anino man ng pagiiba.
Jam 1:18 Sa kaniyang sariling kalooban ay kaniya tayong ipinanganak sa pamamagitan ng salita ng katotohanan, upang tayo’y maging isang uri ng mga pangunahing bunga ng kaniyang mga nilalang.
Jam 1:19 Nalalaman, ninyo ito, minamahal kong mga kapatid. Nguni’t magmaliksi ang bawa’t tao sa pakikinig, magmakupad sa pananalita, magmakupad sa pagkagalit;
Jam 1:20 Sapagka’t ang galit ng tao ay hindi gumagawa ng katuwiran ng Dios.
Jam 1:21 Kaya’t ihiwalay ninyo ang lahat na karumihan at ang pagapaw ng kasamaan, at tanggapin ninyo na may kaamuan ang salitang itinanim, na makapagliligtas ng inyong mga kaluluwa.
Jam 1:22 Datapuwa’t maging tagatupad kayo ng salita, at huwag tagapakinig lamang, na inyong dinadaya ang inyong sarili.
Jam 1:23 Sapagka’t kung ang sinoman ay tagapakinig ng salita at hindi tagatupad, ay katulad siya ng isang tao na tinitingnan ang kaniyang talagang mukha sa salamin;
Jam 1:24 Sapagka’t minamasdan niya ang kaniyang sarili, at siya’y umaalis at pagdaka’y kaniyang nalilimutan kung ano siya.
Jam 1:25 Nguni’t ang nagsisiyasat ng sakdal na kautusan, ang kautusan ng kalayaan, at nananatiling gayon, na hindi tagapakinig na lumilimot, kundi tagatupad na gumagawa, ay pagpapalain ang taong ito sa kaniyang ginagawa.
Jam 1:26 Kung ang sinoman ay nagiisip na siya’y relihioso samantalang hindi pinipigil ang kaniyang dila, kundi dinadaya ang kaniyang puso, ang relihion ng taong ito ay walang kabuluhan.
Jam 1:27 Ang dalisay na relihion at walang dungis sa harapan ng ating Dios at Ama ay ito, dalawin ang mga ulila at mga babaing bao sa kanilang kapighatian, at pagingatang walang dungis ang kaniyang sarili sa sanglibutan.


Marcos 7:1-8, 14-15, 21-23

Mar 7:1 At nakisama sa kanila ang mga Fariseo, at ilan sa mga eskriba, na nagsipanggaling sa Jerusalem.
Mar 7:2 At kanilang nangakita ang ilan sa kaniyang mga alagad na nagsisikain ng kanilang tinapay ng mga kamay na marurumi, sa makatuwid baga’y mga kamay na hindi hinugasan.
Mar 7:3 (Sapagka’t ang mga Fariseo, at ang lahat ng mga Judio, ay hindi nagsisikain, kundi muna mangaghugas na maingat ng mga kamay, na pinanghahawakan ang mga Sali’t-saling sabi ng matatanda.
Mar 7:4 At kung nagsisipanggaling sila sa pamilihan, kung hindi muna mangaghugas, ay hindi sila nagsisikain; at may iba pang maraming bagay na kanilang minana, upang ganapin; gaya ng mga paghuhugas ng mga inuman, at ng mga saro, at ng mga inumang tanso.).
Mar 7:5 At siya’y tinanong ng mga Fariseo at ng mga eskriba, Bakit ang iyong mga alagad ay hindi nagsisilakad ng ayon sa Sali’t-saling sabi ng matatanda, kundi nagsisikain sila ng kanilang tinapay ng mga kamay na karumaldumal?
Mar 7:6 At sinabi niya sa kanila, Mabuti ang pagkahula ni Isaias tungkol sa inyong mga mapagpaimbabaw, ayon sa nasusulat, Ang bayang ito’y iginagalang ako ng kaniyang mga labi, Datapuwa’t ang kanilang puso ay malayo sa akin.
Mar 7:7 Datapuwa’t walang kabuluhan ang pagsamba nila sa akin, Na nagtuturo ng kanilang pinakaaral ng mga utos ng mga tao.
Mar 7:8 Nilisan ninyo ang utos ng Dios, at inyong pinanghahawakan ang sali’t-saling sabi ng mga tao.
Mar 7:14 At muling pinalapit niya sa kaniya ang karamihan, at sinabi sa kanila, Pakinggan ninyong lahat ako, at inyong unawain:
Mar 7:15 Walang anomang nasa labas ng katawan ng tao, na pagpasok sa kaniya ay makakahawa sa kaniya; datapuwa’t ang mga bagay na nagsisilabas sa tao yaon ang nangakakahawa sa tao.
Mar 7:21 Sapagka’t mula sa loob, mula sa puso ng mga tao, lumalabas ang masasamang pagiisip, ang mga pakikiapid, ang mga pagnanakaw, ang mga pagpatay sa kapuwa-tao, ang mga pangangalunya,
Mar 7:22 Ang mga kasakiman, ang mga kasamaan, ang pagdaraya, ang kalibugan, ang matang masama, ang kapusungan, ang kapalaluan, ang kamangmangan:
Mar 7:23 Ang lahat ng masasamang bagay na ito ay sa loob nagsisipanggaling, at nangakakahawa sa tao.

Ang Diyos ang Tagapagturo Natin-Jesus Teaching

Sermon Outline

I. Ganap ang kanyang karunungan

  • Siya ang pinanggalingan ng karunungan ng mga magulang na nagturo sa kanikanilang mga anak upang maging maayos ang kanilang pagkatao, pamilya, at maging maayos na kaanib ng iglesia at pamayanan.
  • Walang kulang at sapat sa pangangailangan ng tao para matuto sa isang maayos at makabuluhang buhay.

II. Hindi nagbabago ang kanyang katuruan

  • Kung ano ang narinig ng kaunaunahang tao ay ganun din hanggang sa kahulihulihang henerasyon.
  • Hindi adjustable para maitugma sa kagustuhan ng tao. Sa halip ang tao ang dapat magbago.

III. Ang kanyang mga katuruan ay galing sa kanya (intrinsic)

  • Hindi kinopya o pirated
  • Walang katulad-Siya ay walang katulad na Diyos kaya lahat ng kabutihan, katarungan, kabanalan at lahat ng kanyang katuruan na galing sa kanyang katangian ay tanging sa kanya.

IV.  Ang kanyang katuruan ay parang lagablab ng pag-ibig ng nagmamahalan.

  • Sinumang matuto ay kanyang mamahalin na maging bahagi ng kanyang buhay.
  • Ito ay isang kawalan sa isang tao na hindi nagpapahalaga-katulad niya ang isang taong iniwan ng kanya sinisinta at malungkot ang buhay.

V.  Dapat nating mahalin ang ating Guro at ang kanyang mga aral.

  • Natatangi siya na tagapagturo
  • Ang kanyang mga turo ay nagpapalawig ng buhay
  • Walang mapapahamak sa na sumunod at tumalima sa kanya.